Το κλασσικότερο πλεον έργο Ελληνικής "Μαθηματικής Λογοτεχνίας" , πρωτοκυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1992 από τις εκδόσεις Καστανιώτη, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Έκτοτε μεταφρτάστηκε σε πολλές γλώσσες και επανακυκλοφόρησε στα ελληνικά το 2000, βασισμένο στο ξαναδουλεμένο αγγλικό κείμενο. Η ξαναδουλεμένη έκδοση σημείωσε τεράστια επιτυχία πουλώντας 100.000 αντίτυπα (!), σε αντίθεση με την πρώτη, η οποία πούλησε μόλις 2.000! Ωστόσο, ο ίδιος ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι οι διορθώσεις που έγιναν δεν ήταν και τόσο σημαντικές... Μήπως τελικά μας τραβάει ό,τι έχει κάνει επίτυχία στο εξωτερικό;
Το βιβλίο το οποίο διάβασα εγώ, έχει διαφορετικό εξώφυλλο από αυτό της φωτογραφίας (είναι εκρου και δείχνει κάτι φασόλια γίγαντες !) είναι η τρίτη έκδοση του 1996, αλλά δεν ξέρω αν είναι το διορθωμένο ή το αρχικό κείμενο. Μου άρεσε πάρα πολύ η ιστορία και συμπάθησα πολύ τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του θείου Πέτρου, αλλά σε κάποια σημεία τον λυπηθηκα λιγάκι που δεν μπορούσε να ξεφύγει από αυτό που είχε βάλει σα στόχο... Μου φάνηκε κάπως σαν να υπέβαλλε τον εαυτό του σε βασανιστήρια... Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που το διάβασα και σκοπεύω να το ξαναδιαβάσω πάλι σύντομα.
Διαβάστε εδώ το σχετικό άρθρο του Γιώργου Ναθαναήλ στο "Βήμα" στις 14/05/2000
2) ΔΟΞΙΑΔΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ - ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΥΣ
(Η δέκατη έβδομη νύχτα και άλλες διαδρομές )
Ο Απόστολος Δοξιάδης χαρακτηρίζει το βιβλίο αυτό σαν το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας η οποία αναφέρεται στον Κουρτ Γκέντελ και το Θεώρημα της μη πληρότητας. Το πρώτο μέρος ήταν ο "θείος Πέτρος" , ενώ το τρίτο και τελευταίο θα είναι σε μορφή κομιξ , το "Logicomix", το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Ιούνιο.
Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη μέση περίπου της ανάγνωσης και έχω κατενθουσιαστεί, ιδιαίτερα με το δεύτερο μέρος του βιβλίου, το οποίο είναι ένα θεατρικό έργο που παρουσιάζει τις τελευταίες μέρες της ζωής του Κουρτ Γκέντελ - πατέρα της μαθηματικής λογικής -. Ο Γκεντελ πέρασε τις τελευταίες μέρες της ζωής του σε μία κλινική, αρνούμενος να φάει οτιδήποτε, πιστεύοντας ότι το φαγητό είναι δηλητηριασμένο. Αυτό είναι το μοναδικό πραγματικό γεγονός. Όλα τα υπόλοιπα τα οποία αναφέρονται είναι μυθοπλασίες, περίτεχνα δομημένες, ώστε να δημιουργηθεί μια ενδιαφέρουσα ιστορία για ένα μη-μαθηματικό κοινό . Στη σκηνή διαδραματίζονται 17 ημέρες διαλόγου με τη διαιτολόγο του νοσοκομείου, η οποία προσπαθεί, χρησιμοποιόντας τη λογική και την απόδειξη, να πείσει τον Γκεντελ ότι το φαγητό του δεν είναι δηλητηριασμένο.
Ακολουθεί ένα μεγάλο μέρος του βιβλίου σε μορφή συνέντευξης, όπου ο Απόστολος Δοξιάδης καταπιάνεται με διάφορα θέματα της ιστορίας και μεθοδολογίας των μαθηματικών. Σχόλια πάνω σε αυτό το μέρος του βιβλίου θα είμαι σε θέση να κάνω μόλις το τελειώσω, πάντως μέχρι στιγμής το βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρον και -το σπουδαιότερο- καθόλου κουραστικό, παρόλο που καταπιάνεται με "δύσκολα" θέματα.
3) ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ΤΕΥΚΡΟΣ - ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ







